مادهٔ ۱۳۷ قانون مالیاتهای مستقیم
اصلاحشده در ۱۳۹۴متن مادهٔ ۱۳۷
(اصلاحی ۳۱ˏ۰۴ˏ۱۳۹۴) - هزینههای درمانی پرداختی هر مؤدی بابت معالجه خود یا همسر و اولاد و پدر و مادر و برادر و خواهر تحت تکفل در یک سال مالیاتی به شرط این که اگر دریافت کننده مؤسسه درمانی یا پزشک مقیم ایران باشد دریافت وجه را گواهی نماید و چنانچه به تأیید وزارت بهداشت، درمان وآموزش پزشکی به علت فقدان امکانات لازم، معالجه در خارج از ایران صورت گرفته است، پرداخت هزینه مزبور به گواهی مقامات رسمی دولت جمهوری اسلامی ایران در کشور محل معالجه با وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی رسیده باشد، همچنین حق بیمه پرداختی هر شخص حقیقیبه مؤسسات بیمه ایرانی بابت انواع بیمههای عمر و زندگی و بیمههای درمانی از درآمد مشمول مالیات مؤدی کسر میگردد.در مورد معلولان و بیماران خاص و صعب العلاج علاوه بر هزینههای مذکور هزینه مراقبت و توانبخشی آنان نیز قابل کسر از درآمد مشمول مالیات معلول یا بیمار یا شخصی که تکفل او را عهده دار است میباشد.
پرسشهای متداول
- آیا مادهٔ ۱۳۷ قانون مالیاتهای مستقیم هماکنون معتبر است؟
- بله. وضعیت اعتبار مادهٔ ۱۳۷ قانون مالیاتهای مستقیم در پیکرهٔ دادیار «معتبر» ثبت شده است. متن آن از سامانهٔ ملی قوانین و مقررات دریافت شده و تاریخ دریافت در همین صفحه آمده است.
- کدام آرای قضایی به مادهٔ ۱۳۷ استناد کردهاند؟
- ۴ مورد رأی قضایی یا نظریهٔ مشورتی در پیکرهٔ دادیار در متن خود به مادهٔ ۱۳۷ استناد کرده است و فهرست آنها در همین صفحه آمده است.
آرای قضایی مرتبط
- ۸۳۶ — رأی شماره ۸۳۶ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص ابطال بخشنامه های شماره ۱۰۰۸۱/۴۰۰۶-۳۰/۴ مورخ ۱۳۸۱/۲/۱ و شماره ۲۱۱/۱۸۵۷ مورخ ۱۳۸۲/۱۱/۲۶ سازمان امور مالیاتی
- ۳۰۱۲۸۰۷ — رأی شماره ۳۰۱۲۸۰۷ هیات تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری در خصوص ابطال بندهای الف) ۱ ـ ۲ ب) ۳ ج) ۱ ـ ۴ از ماده ۴۱ آیین نامه اجرایی ماده ۲۱۹ ق. م م مصوب ۱۳۹۸/۹/۱۳ (بخشنامه شماره ۲۰۰/۹۸/۸۶) از تاریخ تصویب و ابطال د) بند ۲ ـ ۱ ـ ۱ قسمت (و) هـ) قسمتی از بند ۴ ـ ۱ رهنمود صادره به شماره ۵۲۲ ـ ۹۹ ـ ۲۰۰ مورخ ۱۳۹۹/۱۱/۲۷ در تبیین ماده ۴۱ سازمان امور مالیاتی و) ابطال کامل بخشنامه شماره ۲۸۴۹۹ ـ ۲۳۲ مورخ ۱۴۰۰/۵/۱۸ معاونت فنی و حقوقی سازمان امور مالیاتی
- ۲۷۶۳ — رأی شماره ۲۷۶۳ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص اعمال ماده ۱۳ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری نسبت به رای شماره ۹۸۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۰۵۹۱- ۱۳۹۸/۴/۱۱ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
- ۵۹۱ — رأی شماره ۵۹۱ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع: ابطال قسمتی از بند ۲ بخشنامه شماره ۲۱۱/۴۳۸۵/۱۹۴۱۸ - ۱۳۸۳/۱۱/۰۷ رییس کل سازمان امور مالیاتی کشور
جایگاه این ماده در قانون
باب چهارم - در مقررات مختلفه/فصل اول - معافیتها
مواد ۱۳۲ تا ۱۴۶ مکرر
منبع و راستیآزمایی
متن این ماده از سامانهٔ ملی قوانین و مقررات دریافت و پاکسازی شده است. روش راستیآزمایی استنادها در چگونه استنادها را راستیآزمایی میکنیم توضیح داده شده است.
دربارهٔ همین ماده بپرسید
پرسش خود را دربارهٔ این ماده از دستیار حقوقی دادیار بپرسید — پاسخ مستند به متن قانون است.
پرسش دربارهٔ این ماده