مادهٔ ۲۲۷ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب (در امور مدنی)
معتبرمتن مادهٔ ۲۲۷
چنانچه مدعی جعلیت سند در دعوای حقوقی، شخص معینی را به جعل سند مورد استناد متهم کند، دادگاه به هر دو ادعا یک جا رسیدگی می نماید. در صورتی که دعوای حقوقی در جریان رسیدگی باشد، رأی قطعی کیفری نسبت به اصالت یا جعلیت سند، برای دادگاه متبع خواهد بود .اگر اصالت یا جعلیت سند به موجب رأی قطعی کیفری ثابت شده و سند یاد شده مستند دادگاه در امر حقوقی باشد، رأی کیفری برابر مقررات مربوط به اعاده دادرسی قابل استفاده می باشد. هرگاه در ضمن رسیدگی، دادگاه از طرح ادعای جعل مرتبط با دعوای حقوقی در دادگاه دیگری مطلع شود، موضوع به‌اطلاع رئیس حوزه قضایی می رسد تا با توجه به سبق ارجاع برای رسیدگی توأم اتخاذ تصمیم نماید.
دربارهٔ همین ماده بپرسید
مادهٔ ۲۲۷ یعنی چه؟
وقتی در یک دعوای حقوقی کسی مدعی می‌شود سندی جعل شده و انگشت اتهام را هم به سمت شخص معینی می‌گیرد، دادگاه هر دو ادعا را یک‌جا رسیدگی می‌کند. نکتهٔ مهم این است که اگر پروندهٔ حقوقی در جریان باشد، رأی قطعی کیفری دربارهٔ اصالت یا جعلی بودن سند، برای دادگاه حقوقی تعیین‌کننده است؛ یعنی نتیجهٔ شعبهٔ کیفری در سرنوشت پروندهٔ حقوقی مستقیماً اثر می‌گذارد.
این توضیح را دادیار نوشته است، نه قانون‌گذار. متن رسمی همان است که بالاتر آمد. برای تصمیم‌گیری دربارهٔ یک پروندهٔ واقعی با وکیل دادگستری مشورت کنید.
جایگاه این ماده در قانون
باب سوم - دادرسی نخستین/فصل دهم - رسیدگی به دلایل/مبحث سوم - اسناد
مواد ۲۰۶ تا ۲۲۸
منبع و راستی‌آزمایی
متن این ماده از سامانهٔ ملی قوانین و مقررات دریافت و پاک‌سازی شده است. روش راستی‌آزمایی استنادها در چگونه استنادها را راستی‌آزمایی می‌کنیم توضیح داده شده است.
دربارهٔ همین ماده بپرسید
پرسش خود را دربارهٔ این ماده از دستیار حقوقی دادیار بپرسید — پاسخ مستند به متن قانون است.
پرسش دربارهٔ این ماده