مادهٔ ۳۳۶ قانون مدنی
معتبرمتن مادهٔ ۳۳۶
هر گاه کسی بر حسب امر دیگری اقدام بعملی نماید که عرفاً برای آن عمل اجرتی بوده و یا آنشخص عادتاً مهیای آنعمل باشد عامل مستحق اجرت عمل خود خواهد بود مگر اینکه معلوم شود که قصد تبرّع داشته است.
دربارهٔ همین ماده بپرسید
مادهٔ ۳۳۶ یعنی چه؟
این ماده مبنای «اجرت‌المثل» است. اگر کسی به دستور شما کاری انجام دهد که عرفاً برای آن کار مزدی پرداخت میشود — یا آن شخص شغلش همین کار است — او مستحق دستمزد است، حتی اگر از قبل دربارهٔ مبلغ حرفی نزده باشید. استثنا یکی است: ثابت شود که او قصد تبرّع داشته، یعنی خواسته رایگان کار کند. بار اثبات تبرّع بر دوش کسی است که آن را ادعا می‌کند.
نکته‌ای که معمولاً اشتباه میشود: سکوت دربارهٔ مزد به معنای رایگان بودن کار نیست. در بسیاری از اختلاف‌های خانوادگی و کاری، طرفی که مزد نداده استدلال می‌کند «قراری نگذاشته بودیم»؛ این ماده دقیقاً همان حالت را پوشش می‌دهد.
این توضیح را دادیار نوشته است، نه قانون‌گذار. متن رسمی همان است که بالاتر آمد. برای تصمیم‌گیری دربارهٔ یک پروندهٔ واقعی با وکیل دادگستری مشورت کنید.
تبصرهها
- ۱ — (الحاقی ۰۹ˏ۰۵ˏ۱۳۸۱) – چنانچه زوجه کارهایی را که شرعاً به عهده وی نبوده وعرفاً برای آن کار اجرت المثل باشد، به دستور زوج و با عدم قصد تبرُّع انجام داده باشد و برای دادگاه نیز ثابت شود، دادگاه اجرت المثل کارهای انجام گرفته را محاسبه و به پرداخت آن حکم می نماید.
پرسش‌های متداول
- مادهٔ ۳۳۶ چند تبصره دارد؟
- مادهٔ ۳۳۶ دارای ۱ تبصره است و متن کامل تبصرهها در همین صفحه آمده است.
جایگاه این ماده در قانون
باب دوم - در الزاماتیکه بدون قرارداد حاصل میشود./فصل دوم - در ضمان قهری/مبحث چهارم - در استیفاء
مواد ۳۳۶ تا ۳۳۷
- مادهٔ ۳۳۶
- مادهٔ ۳۳۷
راهنماها و ابزارهای مرتبط
منبع و راستی‌آزمایی
متن این ماده از سامانهٔ ملی قوانین و مقررات دریافت و پاک‌سازی شده است. روش راستی‌آزمایی استنادها در چگونه استنادها را راستی‌آزمایی می‌کنیم توضیح داده شده است.
دربارهٔ همین ماده بپرسید
پرسش خود را دربارهٔ این ماده از دستیار حقوقی دادیار بپرسید — پاسخ مستند به متن قانون است.
پرسش دربارهٔ این ماده